پرش به محتوای اصلی
ناصر بجه‌ای ناصر بجه‌ای

غزلیات

شمارهٔ ۱۵

لب تو عمر جاودان ارزد

نی غلط رفت بیش از آن ارزد

از نسیمی که خیزد از کویت

شمه‌ای صدهزار جان ارزد

شکل نعل سمند میمونت

تاج زرین آسمان ارزد

ذره‌ای از غبار خاک درت

حاصل کان کن فکان ارزد

نزنم بی‌غم تو دم هرگز

که غمت عیش جاودان ارزد

ذوق دردی که عاشقان تو راست

همه آسایش جهان ارزد

ناصر از جان غلام عشق تو شد

مکنش رد که رایگان ارزد

گوش کن شعر او که هر حرفی

مایه گنج شایگان ارزد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۷بیا ای خسرو خوبان که کار از دست بیرون شد
  2. شمارهٔ ۱۸تا خط بر آن عقیق درافشان نوشته‌اند
  3. شمارهٔ ۱۹نعل سمندت ای صنم تاج بتان چین بود
  4. شمارهٔ ۲۰بت لشکرشکن ترک جهان‌گیر
  5. شمارهٔ ۲۱سپیده‌دم چو شود تازه از صبا شیراز
  6. شمارهٔ ۲۲ای روی تو برده رونق گل
  7. شمارهٔ ۲۳رحمتی کن کز فراقت در جنون افتاده‌ام
  8. شمارهٔ ۲۴تا همچو نرگس است تو را پرخمار چشم
همه‌ی غزلیات ←

ناصر بجه‌ای درباره‌ی ناصر بجه‌ای

ناصرالدین بجه‌ای که به ناصرالدین شیرازی و ناصر بجه‌ای هم شهرت دارد، از شاعران پارسی‌گوی سده هفتم و اوایل سده هشتم هجری بود. تخلّص شعری او «ناصر» بود. اصل او از «بجه» روستایی از قصبات رامجرد میان استان فارس و اصفهان بود و چون در شیراز سکونت داشت به شیرازی شهرت یافته‌است. ناصر بجه‌ای از معاصران سعدی بوده‌است یعنی ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.