پرش به محتوای اصلی
ملک‌الشعرا بهار ملک‌الشعرا بهار

رباعیات

شمارهٔ ۳۵

با خرقه و تسبیح مرا دید چو یار

گفتا ز چراغ زهد ناید انوار

کس شهد ندیده است در کان نمک

کس میوه نچیده است از شاخ چنار

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۷زاغی می گفت اگر بمیرد شهباز
  2. شمارهٔ ۳۸ - خطاب به حزب دموکرات و حکومتای ساده‌دلان زر گرگ حیلت‌باز
  3. شمارهٔ ۳۹ - تسلیم و رضاچون از در تسلیم نشد یار، عزیز
  4. شمارهٔ ۴۰آمد رمضان و خلق رفتند ز هوش
  5. شمارهٔ ۴۱ای برده گل رازقی از روی تو رشک
  6. شمارهٔ ۴۲ای میر اجل گر دهدم مهل اجل
  7. شمارهٔ ۴۳ - شهر تهرانشهریست پر از همهمه و قالاقیل
  8. شمارهٔ ۴۴ - در مرگ مادرای شمع شبستان من‌، ای مام گرام
همه‌ی رباعیات ←

ملک‌الشعرا بهار درباره‌ی ملک‌الشعرا بهار

محمدتقی بهار ملقب به ملک‌الشعراء بهار، شاعر، ادیب، سیاستمدار و روزنامه‌نگار ایرانی است. او در سال ۱۲۶۳ هجری شمسی در مشهد متولد شد. مقدمات و ادبیات فارسی را نزد پدر خود ملک‌الشعراء صبوری آموخت و برای تکمیل معلومات عربی و فارسی به محضر «ادیب نیشابوری» رفت. بعد از فوت پدر، ملک‌الشعرای دربار مظفرالدین‌شاه شد. او شش دوره نم...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.