پرش به محتوای اصلی
ملک‌الشعرا بهار ملک‌الشعرا بهار

رباعیات

شمارهٔ ۴۲

ای میر اجل گر دهدم مهل اجل

خواهم کرد این‌مشکل لاینحل حل

گر خوش‌عمل‌،‌ار بدعمل از ری رفتم

ای مهتر ری حی علی خیر عمل

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۴ - در مرگ مادرای شمع شبستان من‌، ای مام گرام
  2. شمارهٔ ۴۵در زلف تو آشوب زمن می‌بینم
  3. شمارهٔ ۴۶چون شمع بسی رشتهٔ جان سوخته‌ایم
  4. شمارهٔ ۴۷دیشب من و پروانه سخن می‌گفتیم
  5. شمارهٔ ۴۸ما بادهٔ عزت و جلالت نوشیم
  6. شمارهٔ ۴۹ما درس صداقت و صفا می‌خوانیم
  7. شمارهٔ ۵۰برخیز که خود را ز غم آزاده کنیم
  8. شمارهٔ ۵۱گر مدحی از ابنای بشر می گویم
همه‌ی رباعیات ←

ملک‌الشعرا بهار درباره‌ی ملک‌الشعرا بهار

محمدتقی بهار ملقب به ملک‌الشعراء بهار، شاعر، ادیب، سیاستمدار و روزنامه‌نگار ایرانی است. او در سال ۱۲۶۳ هجری شمسی در مشهد متولد شد. مقدمات و ادبیات فارسی را نزد پدر خود ملک‌الشعراء صبوری آموخت و برای تکمیل معلومات عربی و فارسی به محضر «ادیب نیشابوری» رفت. بعد از فوت پدر، ملک‌الشعرای دربار مظفرالدین‌شاه شد. او شش دوره نم...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.