پرش به محتوای اصلی
ملک‌الشعرا بهار ملک‌الشعرا بهار

رباعیات

شمارهٔ ۵۱

گر مدحی از ابنای بشر می گویم

نه چون دگران به طمع زر می‌گویم

آنان پی جلب نفع گویند مدیح

من مدح پی دفع ضرر می گویم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۳رفتم بر توپ تا بکوبم دشمن
  2. شمارهٔ ۵۴عمری بسپردیم به کام دگران
  3. شمارهٔ ۵۵چشم فلک است بر ستمگر نگران
  4. شمارهٔ ۵۶یک روی چو آیینه مبادا انسان
  5. شمارهٔ ۵۷بر درگه خود پلنگ دربان کردن
  6. شمارهٔ ۵۸ - گله‌های دوستانهقلبم به حدیثی که شنیدی مشکن
  7. شمارهٔ ۵۹ای خواجه به خط بد دلی سیر مکن
  8. شمارهٔ ۶۰سردار به شه گفت سپاهی از من
همه‌ی رباعیات ←

ملک‌الشعرا بهار درباره‌ی ملک‌الشعرا بهار

محمدتقی بهار ملقب به ملک‌الشعراء بهار، شاعر، ادیب، سیاستمدار و روزنامه‌نگار ایرانی است. او در سال ۱۲۶۳ هجری شمسی در مشهد متولد شد. مقدمات و ادبیات فارسی را نزد پدر خود ملک‌الشعراء صبوری آموخت و برای تکمیل معلومات عربی و فارسی به محضر «ادیب نیشابوری» رفت. بعد از فوت پدر، ملک‌الشعرای دربار مظفرالدین‌شاه شد. او شش دوره نم...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.