پرش به محتوای اصلی
عطار

عطار

باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید

۹۴ شعر

فهرست اشعار

  1. شمارهٔ ۶۱ نه سوختگی شناسم و نه خامی
  2. شمارهٔ ۶۲ آرام ز جانِ حاضرم میبینم
  3. شمارهٔ ۶۳ چون بادیهٔ عشق، مرا پیش آمد
  4. شمارهٔ ۶۴ آن دم که چو بحر کل شود ذات مرا
  5. شمارهٔ ۶۵ یک قطرهٔ بحرم من و یک قطره نیم
  6. شمارهٔ ۶۶ زان گشت دلم خراب از هر ذرّه
  7. شمارهٔ ۶۷ هر یک ز دگر یک نگران میبینم
  8. شمارهٔ ۶۸ در عشق نه پیدا و نه پنهانم من
  9. شمارهٔ ۶۹ در عشق وجود و عدمم یک سان است
  10. شمارهٔ ۷۰ در عالم عشق محو و ناچیز شدیم
  11. شمارهٔ ۷۱ ای بس که چه دشوار و چه آسان مُردیم
  12. شمارهٔ ۷۲ در واقعهای سخت عجب افتادم
  13. شمارهٔ ۷۳ آن وقت که گفتمی که ناشاد منم
  14. شمارهٔ ۷۴ تن، سایهٔ جان رنج پروردهٔ ماست
  15. شمارهٔ ۷۵ آن مرغ عجب در آشیان کی گنجد
  16. شمارهٔ ۷۶ آن راز که پیوسته از آن میپرسم
  17. شمارهٔ ۷۷ دل سوختهٔ جمال او میبینم
  18. شمارهٔ ۷۸ ما مذهبِ عشقِ روی آن مه داریم
  19. شمارهٔ ۷۹ پیوسته حریفِ جان فزایم باید
  20. شمارهٔ ۸۰ بر خاک بسی نشستم از غمناکی
  21. شمارهٔ ۸۱ میآیم و بس چون خجلی میآیم
  22. شمارهٔ ۸۲ چون چهرهٔ خورشید وَشَش روشن تافت
  23. شمارهٔ ۸۳ در محو دلم ز خویشتن مانَد باز
  24. شمارهٔ ۸۴ از عشق تو آمدم به جان چتوان کرد
  25. شمارهٔ ۸۵ گه عشق تو در میان جان دارم من
  26. شمارهٔ ۸۶ چون نیست زمانی سر خویشم بی تو
  27. شمارهٔ ۸۷ چون دوست به دست روح، پیغامم داد
  28. شمارهٔ ۸۸ پیوسته دلم شیفتهٔ آن راز است
  29. شمارهٔ ۸۹ نقدی که مراست قیمتش هست بسی
  30. شمارهٔ ۹۰ ای آن که درین حبس جهان مانده‌ای
  31. شمارهٔ ۹۱ گاهی بیخود، بی سر و بی پا برویم
  32. شمارهٔ ۹۲ هر سر زدهای ز سرِّ ما آگه نیست
  33. شمارهٔ ۹۳ چندین که روی و نیک یا بد بینی
  34. شمارهٔ ۹۴ مردان می معرفت به اقبال کشند

متن اشعار به نقل از گنجور.