پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید

  1. شمارهٔ ۸۵گه عشق تو در میان جان دارم من
  2. شمارهٔ ۸۶چون نیست زمانی سر خویشم بی تو
  3. شمارهٔ ۸۷چون دوست به دست روح، پیغامم داد
  4. شمارهٔ ۸۸پیوسته دلم شیفتهٔ آن راز است
  5. شمارهٔ ۸۹نقدی که مراست قیمتش هست بسی
  6. شمارهٔ ۹۰ای آن که درین حبس جهان مانده‌ای
  7. شمارهٔ ۹۱گاهی بیخود، بی سر و بی پا برویم
  8. شمارهٔ ۹۲هر سر زدهای ز سرِّ ما آگه نیست
همه‌ی باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.