پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید

  1. شمارهٔ ۶۷هر یک ز دگر یک نگران میبینم
  2. شمارهٔ ۶۸در عشق نه پیدا و نه پنهانم من
  3. شمارهٔ ۶۹در عشق وجود و عدمم یک سان است
  4. شمارهٔ ۷۰در عالم عشق محو و ناچیز شدیم
  5. شمارهٔ ۷۱ای بس که چه دشوار و چه آسان مُردیم
  6. شمارهٔ ۷۲در واقعهای سخت عجب افتادم
  7. شمارهٔ ۷۳آن وقت که گفتمی که ناشاد منم
  8. شمارهٔ ۷۴تن، سایهٔ جان رنج پروردهٔ ماست
همه‌ی باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.