شمارهٔ ۶۷

ادامه‌ی باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید

1. شمارهٔ ۶۹در عشق وجود و عدمم یک سان است
2. شمارهٔ ۷۰در عالم عشق محو و ناچیز شدیم
3. شمارهٔ ۷۱ای بس که چه دشوار و چه آسان مُردیم
4. شمارهٔ ۷۲در واقعهای سخت عجب افتادم
5. شمارهٔ ۷۳آن وقت که گفتمی که ناشاد منم
6. شمارهٔ ۷۴تن، سایهٔ جان رنج پروردهٔ ماست
7. شمارهٔ ۷۵آن مرغ عجب در آشیان کی گنجد
8. شمارهٔ ۷۶آن راز که پیوسته از آن میپرسم