پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید

  1. شمارهٔ ۷۳آن وقت که گفتمی که ناشاد منم
  2. شمارهٔ ۷۴تن، سایهٔ جان رنج پروردهٔ ماست
  3. شمارهٔ ۷۵آن مرغ عجب در آشیان کی گنجد
  4. شمارهٔ ۷۶آن راز که پیوسته از آن میپرسم
  5. شمارهٔ ۷۷دل سوختهٔ جمال او میبینم
  6. شمارهٔ ۷۸ما مذهبِ عشقِ روی آن مه داریم
  7. شمارهٔ ۷۹پیوسته حریفِ جان فزایم باید
  8. شمارهٔ ۸۰بر خاک بسی نشستم از غمناکی
همه‌ی باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.