شمارهٔ ۷۹

ادامه‌ی باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید

1. شمارهٔ ۸۱میآیم و بس چون خجلی میآیم
2. شمارهٔ ۸۲چون چهرهٔ خورشید وَشَش روشن تافت
3. شمارهٔ ۸۳در محو دلم ز خویشتن مانَد باز
4. شمارهٔ ۸۴از عشق تو آمدم به جان چتوان کرد
5. شمارهٔ ۸۵گه عشق تو در میان جان دارم من
6. شمارهٔ ۸۶چون نیست زمانی سر خویشم بی تو
7. شمارهٔ ۸۷چون دوست به دست روح، پیغامم داد
8. شمارهٔ ۸۸پیوسته دلم شیفتهٔ آن راز است