شمارهٔ ۵

ادامه‌ی باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست

1. شمارهٔ ۷گاهی به قبولِ خلق خواهی آویخت
2. شمارهٔ ۸گر در کوهی مقیم و گر در دشتی
3. شمارهٔ ۹چون رفتنِ بیقیاس داری در پی
4. شمارهٔ ۱۰ره بس دور است توشه بردار و برو
5. شمارهٔ ۱۱هر رنگ که ممکن است آمیخته گیر
6. شمارهٔ ۱۲گیرم که جهان به کام دیدی وشدی
7. شمارهٔ ۱۳ای آنکه ز نفسِ شوم در آکفتی
8. شمارهٔ ۱۴بس کس که ز کوچهٔ هوس برنامد