شمارهٔ ۱۴

ادامه‌ی باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست

1. شمارهٔ ۱۶دو چشم ز اشک خیره میباید کرد
2. شمارهٔ ۱۷تا چند ز مرگِ خویش غمناک شوی
3. شمارهٔ ۱۸ماتم زدگان عالم خاک هنوز
4. شمارهٔ ۱۹دنیا مطلب مباش مغرور ازو
5. شمارهٔ ۲۰خلقند به خاک بیعدد آورده
6. شمارهٔ ۲۱چون رفت ز جسم جوهر روشن ما
7. شمارهٔ ۲۲بس داغ که چرخ بر دلِ ریش کشید
8. شمارهٔ ۲۳دل کز سرِ عمر سرنگون بر میخاست