شمارهٔ ۱۰

ادامه‌ی باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست

1. شمارهٔ ۱۲گیرم که جهان به کام دیدی وشدی
2. شمارهٔ ۱۳ای آنکه ز نفسِ شوم در آکفتی
3. شمارهٔ ۱۴بس کس که ز کوچهٔ هوس برنامد
4. شمارهٔ ۱۵قومی که به خاک مرگ سر بازنهند
5. شمارهٔ ۱۶دو چشم ز اشک خیره میباید کرد
6. شمارهٔ ۱۷تا چند ز مرگِ خویش غمناک شوی
7. شمارهٔ ۱۸ماتم زدگان عالم خاک هنوز
8. شمارهٔ ۱۹دنیا مطلب مباش مغرور ازو