شمارهٔ ۹

ادامه‌ی باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست

1. شمارهٔ ۱۱هر رنگ که ممکن است آمیخته گیر
2. شمارهٔ ۱۲گیرم که جهان به کام دیدی وشدی
3. شمارهٔ ۱۳ای آنکه ز نفسِ شوم در آکفتی
4. شمارهٔ ۱۴بس کس که ز کوچهٔ هوس برنامد
5. شمارهٔ ۱۵قومی که به خاک مرگ سر بازنهند
6. شمارهٔ ۱۶دو چشم ز اشک خیره میباید کرد
7. شمارهٔ ۱۷تا چند ز مرگِ خویش غمناک شوی
8. شمارهٔ ۱۸ماتم زدگان عالم خاک هنوز