شمارهٔ ۸

ادامه‌ی باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست

1. شمارهٔ ۱۰ره بس دور است توشه بردار و برو
2. شمارهٔ ۱۱هر رنگ که ممکن است آمیخته گیر
3. شمارهٔ ۱۲گیرم که جهان به کام دیدی وشدی
4. شمارهٔ ۱۳ای آنکه ز نفسِ شوم در آکفتی
5. شمارهٔ ۱۴بس کس که ز کوچهٔ هوس برنامد
6. شمارهٔ ۱۵قومی که به خاک مرگ سر بازنهند
7. شمارهٔ ۱۶دو چشم ز اشک خیره میباید کرد
8. شمارهٔ ۱۷تا چند ز مرگِ خویش غمناک شوی