شمارهٔ ۷

ادامه‌ی باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست

1. شمارهٔ ۹چون رفتنِ بیقیاس داری در پی
2. شمارهٔ ۱۰ره بس دور است توشه بردار و برو
3. شمارهٔ ۱۱هر رنگ که ممکن است آمیخته گیر
4. شمارهٔ ۱۲گیرم که جهان به کام دیدی وشدی
5. شمارهٔ ۱۳ای آنکه ز نفسِ شوم در آکفتی
6. شمارهٔ ۱۴بس کس که ز کوچهٔ هوس برنامد
7. شمارهٔ ۱۵قومی که به خاک مرگ سر بازنهند
8. شمارهٔ ۱۶دو چشم ز اشک خیره میباید کرد