شمارهٔ ۱۱

ادامه‌ی باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست

1. شمارهٔ ۱۳ای آنکه ز نفسِ شوم در آکفتی
2. شمارهٔ ۱۴بس کس که ز کوچهٔ هوس برنامد
3. شمارهٔ ۱۵قومی که به خاک مرگ سر بازنهند
4. شمارهٔ ۱۶دو چشم ز اشک خیره میباید کرد
5. شمارهٔ ۱۷تا چند ز مرگِ خویش غمناک شوی
6. شمارهٔ ۱۸ماتم زدگان عالم خاک هنوز
7. شمارهٔ ۱۹دنیا مطلب مباش مغرور ازو
8. شمارهٔ ۲۰خلقند به خاک بیعدد آورده