پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر

  1. شمارهٔ ۳۰گه گم شدهٔ هزار کارم داری
  2. شمارهٔ ۳۱جز غوّاصی هوس ندارم چکنم
  3. شمارهٔ ۳۲چون دل ز طلب در ره جانان استاد
  4. شمارهٔ ۳۳یک ذره چو آن حکم دگرگون نشود
  5. شمارهٔ ۳۴دیرست که دور آسمان میگردد
  6. شمارهٔ ۳۵از واقعهٔ روز پسین میترسم
  7. شمارهٔ ۳۶میترسم و بیقیاس میترسم من
  8. شمارهٔ ۳۷چون پنجه سال خویشتن را کُشتم
همه‌ی باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.