پرش به محتوای اصلی
حکیم سبزواری حکیم سبزواری

غزلیات

شمارهٔ ۱۸

وجودش بس ز حق دارد مزایا

غدانی مریة منه البرایا

دل از من برده شوخ مه لقائی

تناهی حسنه اقصی القصایا

بتی سنگین دلی سیمین عذاری

صبیح الوجه مرضی السجایا

ملاحتهای شیرینان پر شور

عکوس من محیاه مرایا

بفردوسم مخوان از خلد رویش

فمن خلی النقود بالنسایا

ز صبح طلعت و زلف شب آساش

غدت غدوات ایامی عشایا

سخن کوته بود در وصف قدش

مدی الاعمار لو قلنا تحایا

چو اسرار دهان و از میان داشت

فقلبی فی زوایاه جنایا

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۰الهی بر دلم ابواب تسلیم و رضا بگشا
  2. شمارهٔ ۲۱سینه بشوی از علوم زاده سینا
  3. شمارهٔ ۲۲دور از شاه خراسان در بلا
  4. شمارهٔ ۲۳صبا از ما بگو آن بیوفا را
  5. شمارهٔ ۲۴اختران پرتُوِ مشکاتِ دلِ انورِ ما
  6. شمارهٔ ۲۵ساقی بیا که گشت دلارام رام ما
  7. شمارهٔ ۲۶تا شدی آینهٔ مهر رخت سینهٔ ما
  8. شمارهٔ ۲۷اصحبوا العشق ایها الا صحاب
همه‌ی غزلیات ←

حکیم سبزواری درباره‌ی حکیم سبزواری

ملا هادی سبزواری (۱۲۱۲-۱۲۸۹ هجری قمری) معروف به حکیم سبزواری فقیه و متکلم و فیلسوف شیعه ایرانی است. او در شهر سبزوار به دنیا آمد. پدرش حاج میرزا مهدی سبزواری یکی از علما بود. ملا هادی غزل‌های حکمی و عرفانی نیز سروده‌است و در شعر «اسرار» تخلص می‌کرد. ملا هادی سبزواری عصر روز بیست و پنجم ذی الحجه سال ۱۲۸۹ قمری درگذشت. آر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.