شمارهٔ ۲۰ - وله

ادامه‌ی اشعار باقیمانده

1. شمارهٔ ۲۲ - قطعه در پند و اندرزچرا نه مردم عاقل چنان بود که بعمر
2. شمارهٔ ۲۳ - تغزلچه سود کند، که آتش عشقش
3. شمارهٔ ۲۴ - از قصیده ایزهی بزرگ عطائی که در مضیق نیاز
4. شمارهٔ ۲۵ - آیینه روی دوستبر گل رقمی ز مشک ناگاه زدند
5. شمارهٔ ۲۶ - در دور تودر دور تو عقل کل کنشتی گردد
6. شمارهٔ ۲۷ - وعده دوستدل دوش هزار چاره سازی میکرد
7. شمارهٔ ۲۸ - کاروان عمرصبح است و صبا مشک‌فشان می‌گذرد
8. شمارهٔ ۲۹ - رباعیدر تو دل خسته نظری تیز نکرد