پرش به محتوای اصلی
عسجدی عسجدی

اشعار باقیمانده

شمارهٔ ۲۷ - وعده دوست

دل دوش هزار چاره سازی میکرد

با وعده دوست عشقبازی میکرد

تا بر کف پای تو تواند مالید

دل را همه شب دیده نمازی میکرد

ادامه‌ی اشعار باقیمانده

  1. شمارهٔ ۲۹ - رباعیدر تو دل خسته نظری تیز نکرد
  2. شمارهٔ ۳۰ - رباعیهرگاه که آن پهن سرون می گذرد
  3. شمارهٔ ۳۱ - در باره معشوق گفتهنه هم قیمت لعل باشد بلور
  4. شمارهٔ ۳۲ - در توصیف ممدوحدانی که چون رسد بجهان نور آفتاب
  5. شمارهٔ ۳۳ - از قطعه ایالا تا زمی از کوه پدید است و ره از سد
  6. شمارهٔ ۳۴ - ولههر که بر درگه ملوک بود
  7. شمارهٔ ۳۵ - قصیده در شکایت از روزگار و یاد احبابفغان ز دست ستمهای گنبد دوار
  8. شمارهٔ ۳۶ - در توصیف بهار و مدح سید ابونصربنوبهار جوان شد جهان پیر ز سر
همه‌ی اشعار باقیمانده ←

عسجدی درباره‌ی عسجدی

عبدالعزیز پسر منصور مشهور به عَسجَدی مروزی شاعر ایرانی است که در اواخر سدهٔ چهارم و اوایل سدهٔ پنجم هجری می‌زیست. وی از شاعران دربار سلطان محمود غزنوی بود. گمان برده می‌شود که وی پس از مرگ سلطان محمود در دربار پسر وی سلطان مسعود غزنوی و همچنین پس از وی در دبار سلطان مودود غزنوی پسر سلطان مسعود نیز شاعری می‌کرد. وی در...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.