پرش به محتوای اصلی
عسجدی عسجدی

اشعار باقیمانده

شمارهٔ ۳۱ - در باره معشوق گفته

نه هم قیمت لعل باشد بلور

نه همرنگ گلنار باشد پژند

بپیچد دلم چون ز پیچه بتم

گشاید بر غم دلم پیچه بند

ادامه‌ی اشعار باقیمانده

  1. شمارهٔ ۳۳ - از قطعه ایالا تا زمی از کوه پدید است و ره از سد
  2. شمارهٔ ۳۴ - ولههر که بر درگه ملوک بود
  3. شمارهٔ ۳۵ - قصیده در شکایت از روزگار و یاد احبابفغان ز دست ستمهای گنبد دوار
  4. شمارهٔ ۳۶ - در توصیف بهار و مدح سید ابونصربنوبهار جوان شد جهان پیر ز سر
  5. شمارهٔ ۳۷ - در حصانت قلعه و بارهکهی بلند و بر او قلعه ای نهاده بلند
  6. شمارهٔ ۳۸ - وصف کوهکهی چون طور سینا بود ازو آویخته ثعبان
  7. شمارهٔ ۳۹ - از چکامه ایاخگر هم آتشست ولیکن نه چون چراغ
  8. شمارهٔ ۴۰ - در وصف قلعهقوی قلعه او که خاکش به پاکی
همه‌ی اشعار باقیمانده ←

عسجدی درباره‌ی عسجدی

عبدالعزیز پسر منصور مشهور به عَسجَدی مروزی شاعر ایرانی است که در اواخر سدهٔ چهارم و اوایل سدهٔ پنجم هجری می‌زیست. وی از شاعران دربار سلطان محمود غزنوی بود. گمان برده می‌شود که وی پس از مرگ سلطان محمود در دربار پسر وی سلطان مسعود غزنوی و همچنین پس از وی در دبار سلطان مودود غزنوی پسر سلطان مسعود نیز شاعری می‌کرد. وی در...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.