پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی اشعار باقیمانده

  1. شمارهٔ ۲۱ - قصیده فتح سومنات و مدح یمین الدوله محمود غزنویجان مرا غمت هدف حادثات کرد
  2. شمارهٔ ۲۲ - قطعه در پند و اندرزچرا نه مردم عاقل چنان بود که بعمر
  3. شمارهٔ ۲۳ - تغزلچه سود کند، که آتش عشقش
  4. شمارهٔ ۲۴ - از قصیده ایزهی بزرگ عطائی که در مضیق نیاز
  5. شمارهٔ ۲۵ - آیینه روی دوستبر گل رقمی ز مشک ناگاه زدند
  6. شمارهٔ ۲۶ - در دور تودر دور تو عقل کل کنشتی گردد
  7. شمارهٔ ۲۷ - وعده دوستدل دوش هزار چاره سازی میکرد
  8. شمارهٔ ۲۸ - کاروان عمرصبح است و صبا مشک‌فشان می‌گذرد
همه‌ی اشعار باقیمانده ←

عسجدی درباره‌ی عسجدی

عبدالعزیز پسر منصور مشهور به عَسجَدی مروزی شاعر ایرانی است که در اواخر سدهٔ چهارم و اوایل سدهٔ پنجم هجری می‌زیست. وی از شاعران دربار سلطان محمود غزنوی بود. گمان برده می‌شود که وی پس از مرگ سلطان محمود در دربار پسر وی سلطان مسعود غزنوی و همچنین پس از وی در دبار سلطان مودود غزنوی پسر سلطان مسعود نیز شاعری می‌کرد. وی در...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.