پرش به محتوای اصلی
اسیری لاهیجی اسیری لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۷۳

چه یارست و چه جان دلنوازست

چه حسنست و چه عشوه این چه نازست

چه معشوق و چه قدست و چه رفتار

چه رندست و چه جان عشق بازست

چه بزم است وچه عیش و جام باده

چه ساقی و چه مطرب این چه سازست

چه ذوقست و چه شوقست و چه لذت

چه حیرت این چه عشق چاره سازست

چه مستان و چه دریای شرابست

چه مستی و چه عشرت این چه سازست

چه کشف است و شهودست و تجلی

چه محوست و فنای جان گدازست

چه ابرو و چه محراب و چه قبله

چه ذکرست و چه اوراد و نمازست

چه چشم فتنه جویست و چه غمزه

چه مکرست و فریب و ترکتازست

چه اطلاق و چه قید و چه اسیری

چه اسرار و چه رازست ونیازست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۵(در مقام لی مع الله سیر نیست
  2. شمارهٔ ۷۶جان طالب جمال دلفروز یار ماست
  3. شمارهٔ ۷۷بما پیداست حسن طلعت ذات
  4. شمارهٔ ۷۸معشوق باز و رندم و قلاش و می پرست
  5. شمارهٔ ۷۹تعالی الله رویست و جمالست
  6. شمارهٔ ۸۰عشق ورزی مذهب ودین منست
  7. شمارهٔ ۸۱تا نقاب زلف از روی تو دور افتاده است
  8. شمارهٔ ۸۲خواهی که دیده باز کنی بر جمال دوست
همه‌ی غزلیات ←

اسیری لاهیجی درباره‌ی اسیری لاهیجی

شمس‌الدین‌ محمد بن‌ یحیی‌ بن‌ علی‌ گیلانی لاهیجی نوربخشی (سال تولد نامعلوم، درگذشته به سال ۹۱۲ هجری قمری) متخلص به «اسیری‌» و «فدایی» و مشهور به «اسیری لاهیجی» عارف‌، شاعر و از مشایخ‌ سلسلهٔ نوربخشیه‌ است. کتاب «اسرار الشهود» اسیری با استفادهٔ از نسخهٔ آماده شده به کوشش آقای محمد رسا و کتاب «رسائل لاهیجی» با استفاده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.