پرش به محتوای اصلی
اسیری لاهیجی اسیری لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۸۰

عشق ورزی مذهب ودین منست

می پرستی رسم و آیین منست

واقف سر نهان کنت کنز

این دل دانای حق بین منست

عاشقی کز قید کفر و دین برست

او براه عشق هم دین منست

مصحف آیات اسرار وجود

گر بدانی جان غمگین منست

مسکن سلطان ملک بی زوال

این دل درویش مسکین منست

فانی از خود گشتن و باقی بدوست

اندرین ره عین تمکین منست

دیدن حسنش بهر جا نوع خاص

غایت تمکین و تلوین منست

داد داد از چشم مست فتنه جو

کو چرا پیوسته در کین منست

گفت اسیری گر شد آزاد از همه

هم بقید زلف پرچین منست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۸۲خواهی که دیده باز کنی بر جمال دوست
  2. شمارهٔ ۸۳جهان از پرتو روی تو پیداست
  3. شمارهٔ ۸۴از آفتاب روی تو عالم پر از ضیاست
  4. شمارهٔ ۸۵مرادم وصل یار نازنین است
  5. شمارهٔ ۸۶روز فراق اگر ز قیامت علامت است
  6. شمارهٔ ۸۷هرکه از سر عشق آگاهست
  7. شمارهٔ ۸۸هرگز نبود حسن ترا مبداء و غایت
  8. شمارهٔ ۸۹ذرات کون پرتو خورشید مطلق است
همه‌ی غزلیات ←

اسیری لاهیجی درباره‌ی اسیری لاهیجی

شمس‌الدین‌ محمد بن‌ یحیی‌ بن‌ علی‌ گیلانی لاهیجی نوربخشی (سال تولد نامعلوم، درگذشته به سال ۹۱۲ هجری قمری) متخلص به «اسیری‌» و «فدایی» و مشهور به «اسیری لاهیجی» عارف‌، شاعر و از مشایخ‌ سلسلهٔ نوربخشیه‌ است. کتاب «اسرار الشهود» اسیری با استفادهٔ از نسخهٔ آماده شده به کوشش آقای محمد رسا و کتاب «رسائل لاهیجی» با استفاده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.