پرش به محتوای اصلی
اسیری لاهیجی اسیری لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۳۲۸

زهی بزم و ساقی و حسن و جمال

زهی مستی و ذوق و جام وصال

زهی مطرب و چنگ و آواز نی

زهی شورش و وجد ارباب حال

چه رندان می نوش پرهیزکار

چه عشاق جانباز نیکو خصال

خرابات عشق است و رندان مست

می و مطرب و شاهد بی مثال

چه نور تجلی و سکر و فنا

چه صحو و بقائی بحق لایزال

عجب سیر و طیری ز بالای عرش

چه حالست حالات اهل کمال

چه رفتار و قامت چه زیبا نگار

چه چشم است و ابرو چه غنج دلال

چه رندان عاشق چه معشوق و می

عجب عشق و حالی که ناید بقال

اسیری ز عشقست جاهت بلند

مبادا بجاهت زپستی زوال

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۳۰تا کرد شاه عشق بملک دلم نزول
  2. شمارهٔ ۳۳۱چون خیال وصل جانان هست سودای محال
  3. شمارهٔ ۳۳۲بیا که بی تو ز عمر خودم گرفت ملال
  4. شمارهٔ ۳۳۳من که مست جام عشقم از ازل
  5. شمارهٔ ۳۳۴واین الاثافی و این الطلال
  6. شمارهٔ ۳۳۵همه صورت همه معنی همه حسنی و جمال
  7. شمارهٔ ۳۳۶ای کنایت ز سر کوی تو جنات نعیم
  8. شمارهٔ ۳۳۷ما سال‌ها به کوی ملامت دویده‌ایم
همه‌ی غزلیات ←

اسیری لاهیجی درباره‌ی اسیری لاهیجی

شمس‌الدین‌ محمد بن‌ یحیی‌ بن‌ علی‌ گیلانی لاهیجی نوربخشی (سال تولد نامعلوم، درگذشته به سال ۹۱۲ هجری قمری) متخلص به «اسیری‌» و «فدایی» و مشهور به «اسیری لاهیجی» عارف‌، شاعر و از مشایخ‌ سلسلهٔ نوربخشیه‌ است. کتاب «اسرار الشهود» اسیری با استفادهٔ از نسخهٔ آماده شده به کوشش آقای محمد رسا و کتاب «رسائل لاهیجی» با استفاده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.