پرش به محتوای اصلی
اسیری لاهیجی اسیری لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۳۳۳

من که مست جام عشقم از ازل

کی بهشیاری کنم مستی بدل

عشق و مستی شیوه رندی بود

رند را زین چاره نبود لااقل

سوی مسجد آمدن انصاف نیست

مست اگر در میکده یابد محل

هرکه زان می از ازل مست آمدست

هست بیخود لایزال و لم یزل

کی شود اسرار عرفان حاصلت

از طریق علم و زین بحث و جدل

روی جانان می توان دیدن عیان

گر رود از دیده جانها سبل

از اسیری می نماید روی دوست

تا که شد آئینه علم و عمل

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۳۵همه صورت همه معنی همه حسنی و جمال
  2. شمارهٔ ۳۳۶ای کنایت ز سر کوی تو جنات نعیم
  3. شمارهٔ ۳۳۷ما سال‌ها به کوی ملامت دویده‌ایم
  4. شمارهٔ ۳۳۸ما عاشق و رند و جان فشانیم
  5. شمارهٔ ۳۳۹هنگام آن آمد که من این پرده ها را بردرم
  6. شمارهٔ ۳۴۰من بحسنت ز ازل واله و شیدا بودم
  7. شمارهٔ ۳۴۱ما در دو جهان غیر تو مطلوب ندیدیم
  8. شمارهٔ ۳۴۲ما آینه کون و مکان روی تو دیدیم
همه‌ی غزلیات ←

اسیری لاهیجی درباره‌ی اسیری لاهیجی

شمس‌الدین‌ محمد بن‌ یحیی‌ بن‌ علی‌ گیلانی لاهیجی نوربخشی (سال تولد نامعلوم، درگذشته به سال ۹۱۲ هجری قمری) متخلص به «اسیری‌» و «فدایی» و مشهور به «اسیری لاهیجی» عارف‌، شاعر و از مشایخ‌ سلسلهٔ نوربخشیه‌ است. کتاب «اسرار الشهود» اسیری با استفادهٔ از نسخهٔ آماده شده به کوشش آقای محمد رسا و کتاب «رسائل لاهیجی» با استفاده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.