پرش به محتوای اصلی
اسیری لاهیجی اسیری لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۳۳۴

واین الاثافی و این الطلال

واین الخیام واین الظلال

واین الاثاث واین الرثاث

واین النساء واین الرجال

وفی کل حی و فی کل شئی

للیلی ظهور فجاسوا خلال

فوالله لم یبق فی دارنا

سوی واحد احد لایزال

و کل الذی فی المرایا تراه

فها هو هو انتم فی ضلال

له احتجاب بکل الظهور

فشاهد لهذا بعین الکمال

فان کان فی الکون شئی سواه

فذامنه ظل ترا او خیال

ففی کل عین بداحسنه

الا فانظروا فیه ذاک الجمال

وان خلت عنه انفصالالنا

فما فی الحقیقة الا الوصال

فبالکشف یحصل هذا المقام

وان کان عندالدلیل محال

اسیری و حالی لاعیا الفهوم

لان العقول لها کالعقال

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۳۶ای کنایت ز سر کوی تو جنات نعیم
  2. شمارهٔ ۳۳۷ما سال‌ها به کوی ملامت دویده‌ایم
  3. شمارهٔ ۳۳۸ما عاشق و رند و جان فشانیم
  4. شمارهٔ ۳۳۹هنگام آن آمد که من این پرده ها را بردرم
  5. شمارهٔ ۳۴۰من بحسنت ز ازل واله و شیدا بودم
  6. شمارهٔ ۳۴۱ما در دو جهان غیر تو مطلوب ندیدیم
  7. شمارهٔ ۳۴۲ما آینه کون و مکان روی تو دیدیم
  8. شمارهٔ ۳۴۳مشرق انوار روحانی منم
همه‌ی غزلیات ←

اسیری لاهیجی درباره‌ی اسیری لاهیجی

شمس‌الدین‌ محمد بن‌ یحیی‌ بن‌ علی‌ گیلانی لاهیجی نوربخشی (سال تولد نامعلوم، درگذشته به سال ۹۱۲ هجری قمری) متخلص به «اسیری‌» و «فدایی» و مشهور به «اسیری لاهیجی» عارف‌، شاعر و از مشایخ‌ سلسلهٔ نوربخشیه‌ است. کتاب «اسرار الشهود» اسیری با استفادهٔ از نسخهٔ آماده شده به کوشش آقای محمد رسا و کتاب «رسائل لاهیجی» با استفاده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.