پرش به محتوای اصلی
اسیری لاهیجی اسیری لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۳۱۴

بسی تصنیف دیدم در حقایق

ندیدم همچو گلشن پر دقایق

اگر چه عارفان بسیار بودند

بعرفان شیخ محمودست فایق

کجا باشد چنین گلشن که در وی

ز معنی بشکفد زینسان شقایق

ازین گلها کجا یابی تو بویی

مگر گویی بکل ترک علایق

چنین درهای پرقیمت اسیری

بگوش مردم نادان چه لایق

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۱۶تا جامه هستی ز غم عشق نشد پاک
  2. شمارهٔ ۳۱۷ای در شعاع روی تو عقل خبیردنگ
  3. شمارهٔ ۳۱۸آوازه حسن تو گرفتست ممالک
  4. شمارهٔ ۳۱۹بریخت ساقی وحدت می محبت پاک
  5. شمارهٔ ۳۲۰براه عشق چنان رفت عاشق بی باک
  6. شمارهٔ ۳۲۱مائیم نقاب شاهد شنگ
  7. شمارهٔ ۳۲۲گر پرده برنداری زان رخ ز جان غمناک
  8. شمارهٔ ۳۲۳جان ما مست می عشقست از روز ازل
همه‌ی غزلیات ←

اسیری لاهیجی درباره‌ی اسیری لاهیجی

شمس‌الدین‌ محمد بن‌ یحیی‌ بن‌ علی‌ گیلانی لاهیجی نوربخشی (سال تولد نامعلوم، درگذشته به سال ۹۱۲ هجری قمری) متخلص به «اسیری‌» و «فدایی» و مشهور به «اسیری لاهیجی» عارف‌، شاعر و از مشایخ‌ سلسلهٔ نوربخشیه‌ است. کتاب «اسرار الشهود» اسیری با استفادهٔ از نسخهٔ آماده شده به کوشش آقای محمد رسا و کتاب «رسائل لاهیجی» با استفاده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.