پرش به محتوای اصلی
اسیری لاهیجی اسیری لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۱۲۵

روی تو ظاهرست بعالم نهان کجاست

گر او نهان بود بجهان خود عیان کجاست

عالم شدست مظهر حسن و جمال تو

ای جان بگو چه مظهر و ظاهر جهان کجاست

در هر لباس حسن تو هر لحظه رو نمود

عالم همه توئی و زمین و زمان کجاست

هرجا باسم خاص ظهوریست مرترا

غیر ترا نمای که نام و نشان کجاست

در عرصه وجود چوغیر از تو هیچ نیست

بهر خدا بگوی که کون و مکان کجاست

وصف جمال تو خواهم که با همه

گویم و لیک نطق و زبان و بیان کجاست

در پرتو جمال رخ نوربخش تو

شیدا و والهی چو اسیری بجان کجاست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۲۷رند و قلاشیم و مست و می پرست
  2. شمارهٔ ۱۲۸میخانه از لعل لب تو پرشرو شور است
  3. شمارهٔ ۱۲۹مهر روی تو که تابان ز همه ذراتست
  4. شمارهٔ ۱۳۰ای نهان خورشید ذات تو در ابر کاینات
  5. شمارهٔ ۱۳۱تا نقد دارضرب معارف کلام ماست
  6. شمارهٔ ۱۳۲تا که خورشید جمال از برج رویت طالعست
  7. شمارهٔ ۱۳۳حسن خوبان جهان عکس رخ زیبای اوست
  8. شمارهٔ ۱۳۴مقبل کسی که شادی وصل تو دیده است
همه‌ی غزلیات ←

اسیری لاهیجی درباره‌ی اسیری لاهیجی

شمس‌الدین‌ محمد بن‌ یحیی‌ بن‌ علی‌ گیلانی لاهیجی نوربخشی (سال تولد نامعلوم، درگذشته به سال ۹۱۲ هجری قمری) متخلص به «اسیری‌» و «فدایی» و مشهور به «اسیری لاهیجی» عارف‌، شاعر و از مشایخ‌ سلسلهٔ نوربخشیه‌ است. کتاب «اسرار الشهود» اسیری با استفادهٔ از نسخهٔ آماده شده به کوشش آقای محمد رسا و کتاب «رسائل لاهیجی» با استفاده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.