پرش به محتوای اصلی
اسیری لاهیجی اسیری لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۱۱۷

ای مصحف جمال تو اوراق کاینات

عالم ز نور روی تو آیات محکمات

از پرتو تجلی روی تو روشن است

گر کعبه و کنشت و گر دیر سومنات

روشن ز ذره های صفاتست مهر ذات

بود صفات تست مدام از نمود ذات

اسماء تو ظلال شئونات داتیست

اسما، عیان شده بظلال تعینات

عالم ظهور روی ترا گشته اینه

ظاهر صفات و ذات تو ز اعیان ممکنات

بحر محیط مشرب تو شد اسیریا

از فیض نوربخش توئی منبع حیات

نهصد هزار بحر شراب تجلیش

نوشیده و تشنه تری بهر باقیات

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۱۹جان ما عاشق سروقد جانانه شدست
  2. شمارهٔ ۱۲۰شفای این دل بیمار جز لقای تو نیست
  3. شمارهٔ ۱۲۱نیست ما را هیچ فکری جز لقای روی دوست
  4. شمارهٔ ۱۲۲دایما درد تو همراه منست
  5. شمارهٔ ۱۲۳بیا جانا که بی تو جان خرابست
  6. شمارهٔ ۱۲۴گردیدن گردون یقین از عشق جانان بوده است
  7. شمارهٔ ۱۲۵روی تو ظاهرست بعالم نهان کجاست
  8. شمارهٔ ۱۲۶روی چو مهت کاینه جان و جهانست
همه‌ی غزلیات ←

اسیری لاهیجی درباره‌ی اسیری لاهیجی

شمس‌الدین‌ محمد بن‌ یحیی‌ بن‌ علی‌ گیلانی لاهیجی نوربخشی (سال تولد نامعلوم، درگذشته به سال ۹۱۲ هجری قمری) متخلص به «اسیری‌» و «فدایی» و مشهور به «اسیری لاهیجی» عارف‌، شاعر و از مشایخ‌ سلسلهٔ نوربخشیه‌ است. کتاب «اسرار الشهود» اسیری با استفادهٔ از نسخهٔ آماده شده به کوشش آقای محمد رسا و کتاب «رسائل لاهیجی» با استفاده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.