پرش به محتوای اصلی
آشفتهٔ شیرازی آشفتهٔ شیرازی

غزلیات

شمارهٔ ۸۵۳

مگو که شرح فراق تو را شماره نکردم

شبی نشد که کناری پر از ستاره نکردم

غریق بحر و خود مستحق طوفانم

چرا که از نم چشمان تر کناره نکردم

زچاک سینه عیان است مرغ دل بنگر

مگو که جامه جان از غم تو پاره نکردم

طبیب عشق چه خوش گفت با مریضان دوش

که گفت درد دل خوش را که چاره نکردم

نرفته لذت قربان شدن مرا از کام

دریغ و درد که جانرا فدا دوباره نکردم

هزار آیت غم دیده ام از این سودا

مگر بمصحف روی تو استخاره نکردم

چه پرسی از من بیدل که چاه یوسف کو

مگر بسیب زنخدان تو اشاره نکردم

غمم زکشته شدن نیست این غمم گشته

که از چه دردم کشتن تو را نظاره نکردم

صنم پرست نه آشفته و ندیده صمد را

بجز بمظهر حق مرتضی اشاره نکردم

مگیر خرده که زنار و سبحه بگسستم

ولیک رشته مهر و وفات پاره نکردم

زسیل اشک نشاید نشاند آتش دل را

که آب شور زدم چاره شراره نکردم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۸۵۵آنروز که از خواب عدم دیده گشودیم
  2. شمارهٔ ۸۵۶برآ زجامه نیل ای نگار سیم اندام
  3. شمارهٔ ۸۵۷مطرب چه پرده زد که زپرده برآمدیم
  4. شمارهٔ ۸۵۸مطرب تو راه میزنی از ساز دلکشم
  5. شمارهٔ ۸۵۹خبرت هست که چون با تو درآمیخته‌ام
  6. شمارهٔ ۸۶۰منم آن نهال بی بر که زعشق برگرفتم
  7. شمارهٔ ۸۶۱سر قدم کردم ز شوق و دست از پا می‌کشم
  8. شمارهٔ ۸۶۲نار ابراهیم شد نور کلیم
همه‌ی غزلیات ←

آشفتهٔ شیرازی درباره‌ی آشفتهٔ شیرازی

محمدکاظم آشُفْتۀ شیرازی (۱۲۰۰ - ۱۲۸۸ هجری قمری)، شاعر و صاحب‌منصب دیوانی عصر قاجار بود. او فرزند آقامحمدجعفر کدخدا بود و در خانواده‎ای سرشناس و متمکن در شیراز به دنیا آمد. در اوان جوانی علم عروض و محاسبات دفتری را فرا گرفت و با ادب پارسی و عربی آشنا شد. او خط نستعلیق و شکسته را خوش می‎نوشت. این ویژگی‌ها و نیز اعتبار خا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.