شمارهٔ ۸۱۰

ادامه‌ی غزلیات

1. شمارهٔ ۸۱۲من به بیداری شب‌های غمت معروفم
2. شمارهٔ ۸۱۳ما دین و دل چو جم به کف جام داده‌ایم
3. شمارهٔ ۸۱۴ما ز سودای گل و از بوستان آسوده‌ایم
4. شمارهٔ ۸۱۵زآن دهانم داد دشنامی که من می‌خواستم
5. شمارهٔ ۸۱۶بگذر از سرخی رنگم که چو لاله در باغ
6. شمارهٔ ۸۱۷زتو چون خبر بگیرم که زخود خبر ندارم
7. شمارهٔ ۸۱۸بغیر دست دل خود که بود بر دستم
8. شمارهٔ ۸۱۹بده می کز فروغش خرقه و دفتر بسوزانم