پرش به محتوای اصلی
امیر معزی امیر معزی

غزلیات

شمارهٔ ۲۱

دام که بر لاله و عنبر نهند

از پی صید دل غمخور نهند

نام دل اندر خط آن خوش پسر

خوش پسرم نام عجبتر نهند

سخت خوشی چشم بدان دور باد

از در آنی‌که تورا برنهند

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۳سر بر خط عشق تو نهادیم دگربار
  2. شمارهٔ ۲۴آن شب که مرا بودی وصل تو به‌ کف بر
  3. شمارهٔ ۲۵دی نگاری دیدم اندر راه چون بدر منیر
  4. شمارهٔ ۲۶آن زلف نگر بر آن بر و دوش
  5. شمارهٔ ۲۷ای کژدم زلف تو زده بر دل من نیش
  6. شمارهٔ ۲۸ای داده روی خوب تو خورشید را نظام
  7. شمارهٔ ۲۹خبرت هست که در آرزوی روی توام
  8. شمارهٔ ۳۰بس‌که من دل را به‌دام عشق خوبان بسته‌ام
همه‌ی غزلیات ←

امیر معزی درباره‌ی امیر معزی

امیرالشعراء ابوعبداﷲ محمد معزی نیشابوری فرزند امیرالشعراء عبدالملک برهانی نیشابوری از شاعران دربار الب ارسلان بود. او خود برای نظامی عروضی از پدرش سخن رانده است که «پدر من امیرالشعراء برهانی رحمه اﷲ در اول دولت ملکشاه به شهر قزوین از عالم فنا به دار بقا تحویل کرد و در آن قطعه -که سخت معروف است- مرا به سلطان ملکشاه سپ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.