اثیر اخسیکتی
شمارهٔ ۶۹
دست اَر همه بتان به جمال و وفا برند
پس بی‌وفا جمال تهی را کجا برند؟
گویی جمال هست و وفا نیست، گو مباش
ما را همین بده که وفا را ز ما برند
خوبی و لیک خوی بدت زشت می‌کند
وان را که زشت باشد نازش کجا برند
هم شحنه‌ی جفایت از ایشان کشید تیغ
آنها که در جهان ز تو نام وفا برند
اینک تویی و من به چه امید عاشقان
درد سر تکبر و ناز شما برند؟=)
والله که چشم عشق بدوزند عاشقان
این غصه گر ز بیم زبان برملا برند
در قصه‌های تو بنویسند عاشقان
مگذار اثیر تا پس از این غصه‌ها برند