اثیر اخسیکتی
شمارهٔ ۷۱
بهار امسال خوشتر می‌نماید
چمن چون نقش آذر می‌نماید
چنان شد عارض بستان که با او
خط خوبان مُزَوَّر می‌نماید
ز کحلی برگ و سیمای شکوفه
زمین چرخِ پرُ اختر می‌نماید
گهی، میغ اشک عاشق می‌فشاند
گهی، گل روی دلبر می‌نماید
نشسته در پس هر ذره‌ی خاک
دوصد عطار و شکر می‌نماید
ز نرگس باغ را چشمی رسیده‌ست
که لاله مشک و مجمر می‌نماید
در این موسم اثیر از یار، محروم
ستم‌ها بین، که داور می‌نماید