پرش به محتوای اصلی
اثیر اخسیکتی اثیر اخسیکتی

غزلیات

شمارهٔ ۱۳۷

خه خه آن سوسن سیرابش بین

هی هی آن سنبل پر تابش بین

چستی سرو چمانش دیدی

مستی نرگس پرخوابش بین

خنده‌ای زد صدف لعل گشاد

رشته‌ی لولوی خوشابش بین

دیده‌ای آینه چهره‌ی روح

عکس خورشید جهان‌تابش بین

پسته بسته دهان آن گه نقل

از می آلوده دو عنابش بین

دلبران را رسن مشک بس است

چنبر غالیه‌ی نابش بین

تازه کن نور دو قندیلِ بصر

رکعت طاق دو محرابش بین

چه کنم قصه، ز سر تا به قدم

فتنه را ساخته اسبابش بین

گر ندیدی تن بی‌توش اثیر

کمر لاغر بی‌تابش بین

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۳۹ای برگشاده دست به بیداد عاشقان
  2. شمارهٔ ۱۴۰ای جهان را، یادگار از طغرل و الب ارسلان
  3. شمارهٔ ۱۴۱چیست، شرط عاشقان؟ با بینوائی ساختن
  4. شمارهٔ ۱۴۲این چرخ دغاپیشه دست خوش خوی تو
  5. شمارهٔ ۱۴۳از رهی روی بگردان و برو
  6. شمارهٔ ۱۴۴ای در دل و جان سواری تو
  7. شمارهٔ ۱۴۵باز دل را تازه شد درد کهن با یار نو
  8. شمارهٔ ۱۴۶سیم اگر پیش سمن لافی زد از سیمای او
همه‌ی غزلیات ←

اثیر اخسیکتی درباره‌ی اثیر اخسیکتی

اثیرالدین ابوالفضل محمد بن طاهر اخسیکتی معروف به اثیر اخسیکتی (زادهٔ سال نامعلوم در اخسیکت، درگذشته به سال ۶۰۹ هجری قمری در خلخال) از شاعران مشهور سدهٔ ششم هجری است. اثیر در شهر اخسیکت زاده شد که در قرن ششم یکی از شهرهای آباد ماوراءالنهر در منطقهٔ فرغانه در شمال رود سیحون بوده‌است. اثیر سخنوری را در همانجا آغاز کرد. ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.