پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

غزلیات

شمارهٔ ۷۹۶

دور از تو دل من به که پیغام فرستد

پیغام همان به که دلارام فرستد

پیش تو حکایت بزبان دل و جان است

آنجا رقم خامه دل خام فرستد

گر نامه نویسد دلم از خون جگر هم

کو طایر همت که بر آن بام فرستد

خواهم بدعا حرفی از آن لب که چو عیسی

جان تازه کند گر همه دشنام فرستد

لب تشنه آن رشحه کلکم مگرم بخت

این رحمت خاص از کرم عام فرستد

نرگس برهش دیده سپید است چو یعقوب

تا بوی خود آن سرو گلندام فرستد

هرگز نکند یاد من آن آهوی مشکین

هم باد که بویی بهر ایام فرستد

اهلی چکند عرض هنر نزد کسی کو

خاتم بسلیمان و به جم جام فرستد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۹۸کم همنفسی پاکدل و راست زبان بود
  2. شمارهٔ ۷۹۹خم مویش که در کین من بیمار می پیچد
  3. شمارهٔ ۸۰۰کس به هجر تو یار کس نشود
  4. شمارهٔ ۸۰۱خوش آن که مست شوی تا بهانه برخیزد
  5. شمارهٔ ۸۰۲این جوانمردی که پیر میفروشان میکند
  6. شمارهٔ ۸۰۳هرکه را از چشم تر اشکی به دامن می‌چکد
  7. شمارهٔ ۸۰۴تا کام ماه یکشب از دیدنش برآمد
  8. شمارهٔ ۸۰۵اگر آن پری بعاشق نظر از وصال دارد
همه‌ی غزلیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.