پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

غزلیات

شمارهٔ ۶۴۷

من که بیهوشم از او مست شرابم می‌کنید

می‌کنید از لب او یاد و خرابم می‌کنید

یاد او در سر من بیشترم می‌سوزد

سوختم آخر از این بیش کبابم می‌کنید

باری از یاری غیرش به من ای هم‌نفسان

می‌دهید آگهی و دیده پرآبم می‌کنید

چند سوزد جگرم یاد بهشتی‌صفتی

دوزخی دارم از این بیش عذابم می‌کنید

به خیال رخ آن شوخ چو اهلی امشب

دیده خوابم نفسی پشت ز خوابم می‌کنید

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۴۹گرچه بر ما روزگار تیره مشکل می‌رود
  2. شمارهٔ ۶۵۰در خواب گنج وصلت جان خراب ببیند
  3. شمارهٔ ۶۵۱تا عشق از آن ما شد بخت از جهان بر افتاد
  4. شمارهٔ ۶۵۲صید دست آموزم و قدرم نمیدانی چه سود
  5. شمارهٔ ۶۵۳غم و فرح بمن می پرست میگذرد
  6. شمارهٔ ۶۵۴کس از فراغ تو عیش و فراغ را چکند
  7. شمارهٔ ۶۵۵نیشکر قامت من آنکه دل من دارد
  8. شمارهٔ ۶۵۶گویند که با غیری وین گرچه یقین باشد
همه‌ی غزلیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.