پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

غزلیات

شمارهٔ ۱۳۱۴

ایشوخ مرا اینهمه دلتنگ چه داری

با من چو وفایی نکنی جنگ چه داری

خورشید صفت نامزد عشق تو شهریست

از مهر من سوخته دل تنگ چه داری

دارم بضعیفی دلی از شیشه تنک تر

ایسنگدل اندر پی من سنگ چه داری

من مرغ گلستان توام پاس دلم دار

در کشتنم ایشاخ گل آهنگ چه داری

گنجی است دل اهلی و در دست تو خاری

گویا خبرت نیست که در چنگ چه داری

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۳۱۶بصد کرشمه مهرم شکار خود کردی
  2. شمارهٔ ۱۳۱۷بوعده بوسی ام از عشوه سازیی دادی
  3. شمارهٔ ۱۳۱۸اول ز عاشقان به وفا یاد می‌کنی
  4. شمارهٔ ۱۳۱۹هرکه یکساعت طبیب جان بیمارش تویی
  5. شمارهٔ ۱۳۲۰از من خبر ای پسر نداری
  6. شمارهٔ ۱۳۲۱گر کشد خاطر حزین باری
  7. شمارهٔ ۱۳۲۲از آن بجور دل مبتلای من داری
  8. شمارهٔ ۱۳۲۳مرید ما شو ایشیخ اگر باما دمی باشی
همه‌ی غزلیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.