پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

غزلیات

شمارهٔ ۱۳۲۰

از من خبر ای پسر نداری

عاشق شده ام خبر نداری

ما را بفغان میار از غم

گر طاقت دردسر نداری

از زندگی ام چرا ملولی

شمشیر جفا مگر نداری

خواهم که نظر بپوشم از جان

از بسکه بمن نظر نداری

اهلی چه خوش آنکه رخ براهش

بر خاک نهی و بر نداری

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۳۲۲از آن بجور دل مبتلای من داری
  2. شمارهٔ ۱۳۲۳مرید ما شو ایشیخ اگر باما دمی باشی
  3. شمارهٔ ۱۳۲۴چند از بتان فریفته آب و گل شوی
  4. شمارهٔ ۱۳۲۵دمی گر صورت شیرین سخن با کوهکن گفتی
  5. شمارهٔ ۱۳۲۶از رشگ رخت گر دل گل درد نکردی
  6. شمارهٔ ۱۳۲۷گلی است عارض ساقی بنازکی کز وی
  7. شمارهٔ ۱۳۲۸ایکه بر بالین طبیب جان بیمار منی
  8. شمارهٔ ۱۳۲۹دل شکست آن مه مرا در آرزوی ناوکی
همه‌ی غزلیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.