پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

غزلیات

شمارهٔ ۱۳۲۶

از رشگ رخت گر دل گل درد نکردی

گل در تب گرم این عرق سرد نکردی

گر عشق خریدار رخ زرد نبودی

اکسیر محبت رخ ما زرد نکردی

ایکاش نم از خون دلم خاک گرفتی

تا گرد تو خیل و سپهت گرد نکردی

گر آهوی چشم تو نبردی دلم از دست

مجنون صفتم از دو جهان فرد نکردی

دورست سگ کوی تو ار مردمی ارنه

شب عربده با عاشق شبگرد نکردی

اهلی سگ مرد ره عشقست بمردی

گر مرد نبودی سخن از مرد نکردی

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۳۲۸ایکه بر بالین طبیب جان بیمار منی
  2. شمارهٔ ۱۳۲۹دل شکست آن مه مرا در آرزوی ناوکی
  3. شمارهٔ ۱۳۳۰ای یوسف عزیز چه از ما نهان شوی
  4. شمارهٔ ۱۳۳۱ما بنده حسنیم و گرفتار نگاهی
  5. شمارهٔ ۱۳۳۲بچنین جمال خوبی که تو گلعذار داری
  6. شمارهٔ ۱۳۳۳کی دل سبک باشک جگرگون کند کسی
  7. شمارهٔ ۱۳۳۴در کوره غم تا نخورم سوزش و تابی
  8. شمارهٔ ۱۳۳۵کاشکی ز اول بمن این کینه داری داشتی
همه‌ی غزلیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.