پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

غزلیات

شمارهٔ ۱۲۶۵

بیا و ساقی جان شو به تشنه آبی ده

بعشق ساقی کوثر بما شرابی ده

کنونکه جام مرادت پرست سرو سهی

بنوش و جرعه خود را بدل کبابی ده

حیات خضر بگو بهترست یا می لعل

سوال میکنم از لعل خود جوابی ده

دراز دستی زلفت ز حد گذشت آخر

بگیر هندوی کج طبع را و تابی ده

ز ذره ذره گلم ساغری بساز ایچرخ

بدست شاه وشی همچو آفتابی ده

مفرح دلم از لعل ای حکیم مساز

ز لعل ناب چه حاصل شراب نابی ده

ز گنج حسن بزاهد خبر مده اهلی

نشان آن بدل افتاده خرابی ده

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۲۶۷مرغ غافل چه دل آسوده بنظاره شده
  2. شمارهٔ ۱۲۶۸بد فرصتت چرخ فلک تن فرو مده
  3. شمارهٔ ۱۲۶۹در حسرت تو مردن ما از حیات به
  4. شمارهٔ ۱۲۷۰پیش تو هر که هست چو صورت خموش به
  5. شمارهٔ ۱۲۷۱از خواب جامه چاک و پریشان برآمده
  6. شمارهٔ ۱۲۷۲ای ز ملاحت آتشی بر جگر ملک زده
  7. شمارهٔ ۱۲۷۳روی نیاز بر ره آنسرو ناز به
  8. شمارهٔ ۱۲۷۴دود چراغ خوردنم کرد چو لاله دل سیه
همه‌ی غزلیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.