پرش به محتوای اصلی
ابوالحسن فراهانی ابوالحسن فراهانی

غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۸

نه جز توام دگری در دل خراب گذشت

نه بر زبان سخن کس به هیچ باب گذشت

چگونه پرتو گزینم به دل که پروانه

برای خاطر شمعی ز آفتاب گذشت

هنوز رشک به من می‌برد فلک هرچند

تمام عمرش با ماه و آفتاب گذشت

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

  1. شمارهٔ ۱۰یک نظر دیدم و دل با نیش مژگان خوگرفت
  2. شمارهٔ ۱۱دل غمین بستاند که جان شاد دهد
  3. شمارهٔ ۱۲میان ما و دل یارب چرا این ماجرا باشد
  4. شمارهٔ ۱۳اگر نبیند سوی من ساقی چه سود ار می دهد
  5. شمارهٔ ۱۴دل همان غمناک و شد در عشق چشم من سفید
  6. شمارهٔ ۱۵به رنج از ناله ای کردم کسی که بی سبب نالد
  7. شمارهٔ ۱۶بس که در کوی تو چشمم گریه بسیار کرد
  8. شمارهٔ ۱۷دل ترک عشق آن بت دلجو نمی‌کند
همه‌ی غزلیات ناتمام ←

ابوالحسن فراهانی درباره‌ی ابوالحسن فراهانی

ابوالحسن فراهانی حسینی متوفای ۱۰۴۰ قمری از شاعران سدهٔ یازدهم و صاحب رسالهٔ «شرح مشکلات دیوان انوری» است. وی از سادات حسینی فراهان و از شعرای سدهٔ یازدهم هجری است که پس از تحصیل دانشهای متداول در زادگاه خود به سبب تنگدستی و برای کسب کمال به اصفهان رفت و دو سال در نصرآباد مسکن گزید. سپس به شیراز رفته و در سلک ملازمان...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.