پرش به محتوای اصلی
ظهیر فاریابی ظهیر فاریابی

رباعیات

شمارهٔ ۳

روزی که به دست برنهم جام شراب

وز غایت خرمی شوم مست و خراب

صد معجزه پیدا کنم اندر هر باب

زین طبع چو آتش و سخنهای چو آب

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵شاها،می عمرت فلک از جام بریخت
  2. شمارهٔ ۶باد آمد و گل بر سر میخواران ریخت
  3. شمارهٔ ۷خصمت چو شکوفه مدتی رنگ آمیخت
  4. شمارهٔ ۸ای باده،کدام دایگان پروردت
  5. شمارهٔ ۹رازی که به گل نسیم سنبل گفته ست
  6. شمارهٔ ۱۰چشمی دارم همیشه بر صورت دوست
  7. شمارهٔ ۱۱دل خیمه غم بر آتش تاب زده ست
  8. شمارهٔ ۱۲بس دل که ز تو خون شده در برمانده ست
همه‌ی رباعیات ←

ظهیر فاریابی درباره‌ی ظهیر فاریابی

ظهیرالدین ابوالفضل طاهر بن محمد فاریابی (۵۵۰ - ۵۹۸ ه.ق) از قصیده‌سرایان بزرگ قرن ششم در فاریاب (در نزدیکی بلخ) زاده شد. مدتی را در نیشابور به سر برد و پس از وفات در مقبرة‌الشعرای تبریز به خاک سپرده شد. وی از شاعران استاد و سخن‌سرایان بلیغ پایان قرن ششم و یکی از بزرگان قصیده و غزل است که در تحول غزل نقش مهمی را ایفا کر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.