پرش به محتوای اصلی
ظهیر فاریابی ظهیر فاریابی

رباعیات

شمارهٔ ۶

باد آمد و گل بر سر میخواران ریخت

یار آمد و می در قدح یاران ریخت

زلفش به تلطف آب عطاران برد

چشمش به کرشمه خون میخواران ریخت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۸ای باده،کدام دایگان پروردت
  2. شمارهٔ ۹رازی که به گل نسیم سنبل گفته ست
  3. شمارهٔ ۱۰چشمی دارم همیشه بر صورت دوست
  4. شمارهٔ ۱۱دل خیمه غم بر آتش تاب زده ست
  5. شمارهٔ ۱۲بس دل که ز تو خون شده در برمانده ست
  6. شمارهٔ ۱۳عناب لبت رنگ زخم بر بوده ست
  7. شمارهٔ ۱۴شاها،ز تو کار ملک ودین بانسق است
  8. شمارهٔ ۱۵می را که همیشه با خرد دندان است
همه‌ی رباعیات ←

ظهیر فاریابی درباره‌ی ظهیر فاریابی

ظهیرالدین ابوالفضل طاهر بن محمد فاریابی (۵۵۰ - ۵۹۸ ه.ق) از قصیده‌سرایان بزرگ قرن ششم در فاریاب (در نزدیکی بلخ) زاده شد. مدتی را در نیشابور به سر برد و پس از وفات در مقبرة‌الشعرای تبریز به خاک سپرده شد. وی از شاعران استاد و سخن‌سرایان بلیغ پایان قرن ششم و یکی از بزرگان قصیده و غزل است که در تحول غزل نقش مهمی را ایفا کر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.