پرش به محتوای اصلی
فرخی یزدی فرخی یزدی

غزلیات

شمارهٔ ۳۴

جان من تنها نه خوبان را صباحت لازم است

غیر خوبی خوبرویان را ملاحت لازم است

مرد با آزرم را در پیش مردم آب نیست

تا دو نان گیری از این دونان وقاحت لازم است

تا ز دشنامی مگر آن لب نمک‌پاشی است

بر دل صد پاره ما صد جراحت لازم است

کشت ما را زندگی ای مرگ آخر همتی

کز پس یک عمر زحمت استراحت لازم است

در غزل تنها نیاید دلربایی دل‌پسند

بلکه غیر از دلربایی‌ها فصاحت لازم است

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۶هر لحظه مزن در، که در این خانه کسی نیست
  2. شمارهٔ ۳۷در شرع ما که قاعده اختصاص نیست
  3. شمارهٔ ۳۸این نیست عرق کز رخ آن ماه جبین ریخت
  4. شمارهٔ ۳۹این دل ویران ز بیداد غمت آباد نیست
  5. شمارهٔ ۴۰جهان نمای درستی، دل شکسته ماست
  6. شمارهٔ ۴۱کیست در شهر که از دست غمت داد نداشت
  7. شمارهٔ ۴۲عشقبازی را چه خوش فرهاد مسکین کرد و رفت
  8. شمارهٔ ۴۳ - درباره انتخابات مجلسبی‌زر و زور کجا زاری ما را ثمر است
همه‌ی غزلیات ←

فرخی یزدی درباره‌ی فرخی یزدی

میرزا محمد فرخی یزدی ملقب به تاج الشعرا (۱۲۶۸ شمسی – ۲۵ مهر ۱۳۱۸ شمسی) شاعر و روزنامه‌نگار آزادی‌خواه و دموکرات صدر مشروطیت است. وی سردبیر روزنامهٔ طوفان بود. او همچنین نمایندهٔ مردم یزد در دوره هفتم مجلس شورای ملی بود و در زندان قصر کشته شد. مدفن او ناشناخته است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.