پرش به محتوای اصلی
یغمای جندقی یغمای جندقی

غزلیات

شمارهٔ ۷

مرا در رزم روس وازبک وافغان ...به

نیفتاد آنچه در ناورد آن مژگان ...به

به غیر از آن دو مرجان کز دو جزع انگیختم دریا

ندیدستم که دریا خیزد از مرجان ... به

اگر خضر آن خط ... بر نوشین لبش بیند

برانباید به خره چشمه حیوان... به

نبودش طره تا چرسد به خم طره می دیدم

که سرها گوی سار افد بدین چوگان... به

مرا با آن دل سنگین زهر صنعت مدارا به

که نادان آزماید مشت برسندان... به

چمانه آسیا سنگ از همی غم آهنین ستخوان

فرو سایم بدین سنگ آسیا ستخوان... به

تو ای ... زاهد چون به رستاخیز فرمائی

فدای کفر من بادی بدین ایمان... به

مخوان زی شیخم آدم را نیارد سجده چون شیطان

من آدم چون نماز آرم بدین شیطان... به

پی ناورد من سردار اگر گیتی کند میدان

من و ... لر ارجوزه وان میدان... به

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۹بَسَم خون خوردن از دوران این مینای...به
  2. شمارهٔ ۱۰دل از...گان بر کن که این خار
  3. شمارهٔ ۱۱به پیری مر مرا دل زان جوان رست
  4. شمارهٔ ۱۲بیار باده که آمد بهار...به
  5. شمارهٔ ۱۳غیر آن... نیلی خط به چهر مهر تاب
  6. شمارهٔ ۱۴نی زن ای...آهنگ قرامحمود زن
  7. شمارهٔ ۱۵دل چو سنگش زین سرشک لعل رنگ آید همی
  8. شمارهٔ ۱۶صوفی یکی... به و زاهد از او.. به تر
همه‌ی غزلیات ←

یغمای جندقی درباره‌ی یغمای جندقی

میرزا رحیم یغمای جَندَقی (۱۱۶۰ ـ ۱۲۳۸) فرزند حاج ابراهیم قلی متخلص به «یغما» از شعرای غزل‌سرای سده سیزدهم ایران در عهد محمد شاه قاجار است. وی در سال ۱۱۹۶ هجری قمری (۱۱۶۰ هجری شمسی) در دهکدهٔ خور و بیابانک، مرکز ولایت جندق به دنیا آمد. در هفت سالگی در بیرون ده شتر می‌چراند و معاش خانواده خود را تأمین می‌کرد. یغما در...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.