پرش به محتوای اصلی
یغمای جندقی یغمای جندقی

غزلیات

شمارهٔ ۱

به جز ارواح مکرم که ز دیوان ازل

به خداوندیشان خط غلامی دادم

خاک تن باد روان آب بقا آتش جان

بی تکلف به فدای ره ایشان بادم

آشکارا و نهان گاه به زرگاه به زور

به همان شیوه که در فن سپوز استادم

به نعوظ شتر و ایر خر و ضربه گاو

مرده و زنده هفتاد و دو ملت گادم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳شش جهت زن‌قحبه بازار است گوئی نیست؟ هست
  2. شمارهٔ ۴از میم انکار کو... لر ... لر
  3. شمارهٔ ۵گاه هش ... گی هنگام می ...گی
  4. شمارهٔ ۶من نگویم آفرینش سر به سر...اند
  5. شمارهٔ ۷مرا در رزم روس وازبک وافغان ...به
  6. شمارهٔ ۸کند خاک ار به خون شنگرف گونم چرخ زنگاری
  7. شمارهٔ ۹بَسَم خون خوردن از دوران این مینای...به
  8. شمارهٔ ۱۰دل از...گان بر کن که این خار
همه‌ی غزلیات ←

یغمای جندقی درباره‌ی یغمای جندقی

میرزا رحیم یغمای جَندَقی (۱۱۶۰ ـ ۱۲۳۸) فرزند حاج ابراهیم قلی متخلص به «یغما» از شعرای غزل‌سرای سده سیزدهم ایران در عهد محمد شاه قاجار است. وی در سال ۱۱۹۶ هجری قمری (۱۱۶۰ هجری شمسی) در دهکدهٔ خور و بیابانک، مرکز ولایت جندق به دنیا آمد. در هفت سالگی در بیرون ده شتر می‌چراند و معاش خانواده خود را تأمین می‌کرد. یغما در...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.