شمارهٔ ۵۱
همچو صبحم از ازل گشته دم سرد نصیب
همچو من نیست درین غمکده کس دردنصیب
یک‌نفس نیست دل من ز کدورت خالی
آه صد آه ازین آینهٔ گَردنصیب
در ازل مهر بتان گشته نصیبم واقف
چه توان کرد به چیزی که خدا کرد نصیب
ادامه‌ی غزلیات ناتمام
- شمارهٔ ۵۳جلوهٔ مستانه کردی عاقبت
- شمارهٔ ۵۴مرا اگر همه یک استخوان ز تن باقیست
- شمارهٔ ۵۵همه عمرم به درد غم گذشت است
- شمارهٔ ۵۶نه کار بر دل من روزگار تنگ گرفت
- شمارهٔ ۵۷این نسخهٔ بی‌ربط که دیوان فقیر است
- شمارهٔ ۵۸عاشقان را گزند بسیار است
- شمارهٔ ۵۹عشق سوزم در استخوان انداخت
- شمارهٔ ۶۰گر زهر دهی شکر توان گفت
درباره‌ی واقف لاهوری
شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.